Non sailkatua: Etorkinak Etiketak: A, behatokia, EAE, eredua, eskola, etorkin, europa, euskal, Getxo, hezkuntza, ikasketa, integrazioa, irakaskuntza, mapa — 2011 Azaroa 29
Bertan jaiotako etorkinak dira bigarren belaunaldikoak, eta lan prekarioek ez dira horien integraziorako bermea, Immigraziorako Euskal Behatokiak aztertutakoaren arabera. Gizartearekin harreman eta lotura naturalagoa behar dute dudarik gabe eta hezkuntza sistema funtsezkoa da horretarako.
Hezkuntzaren alorrean, EAEn, gauzak ez dira behar bezala egin dirudi. Etorkinen eskolaratze datu zehatzik ez dagoen arren, asko dira eskolaratu ez diren edo eskolara joateari utzi dioten etorkinen seme-alabak. Europako Batzordeak egindako ikerketa baten arabera, %45a. Gainera, eskolaratutako etorkinen seme-alaba gehienak eskola zehatz batzuetan pilatzen dira. Irakaskuntza publikoko ikastetxe gutxi batzuetan biltzen dira, eta, gainera, A ereduan ikasten dute gehienek.
A eredua mantentzeak arazoak ekarri ditu oraingoan Getxora ere. Hamar haurretatik hiru baino ez dira sare publikoan udalerri honetan. Bazenekiten, esaterako, bertako A eredu publikoan badirela Ezkerraldetik egunero eskolara joateko, Getxora abiatzen diren haurrak? Dena den, ezin da ukatu aspaldiko kontua dela. Bai, eskola maparen gaineko erabakiak hartzen ari direnak PSEko arduradunak dira, baina Lopez lehendakaria izan aurretik ere A eredua mantendu zen.
Ikasketak gazteleraz egiteak gizartean integratzeko aukera paregabea ukatzen die etorkinen oinordekoei. Gizartean garatu eta mugitzeko baliabidea ematen die euskarak etorkinen seme-alabei.
Tags: A, behatokia, EAE, eredua, eskola, etorkin, europa, euskal, Getxo, hezkuntza, ikasketa, integrazioa, irakaskuntza, mapa
Non sailkatua: Kultura Etiketak: aldizkaria, alproja, beat, bittor, bloque, borroka, burzako, charlot, delirium, egurrola, Emon behi bi, Eneko, errobi, etxart, euskal, Getxo, ipiña, itoiz, kanta, kortatu, la polla, lemoiz, leño, martxa, mcd, mikel, mondragon, Musika, muskaria, niko, nuklearra, orquesta, pi de la serra, pidela serra, punk, rip, rock, serra, thebeat, uk, zarama, zentral — 2011 Azaroa 27
Biniloaren garaikoak batzuk, garai digitalekoak besteak… Getxoko musika mugimenduaren belaunaldi ezberdinetako lagunak batu gara aste honetan Algortako Villamonteko Eztabaida gune antiautoritarioan UK aldizkariaren eskutik, Getxoko Euskal Kulturaren XIII. Jardunaldien barne; beste askoren artean, Bittor Egurrola (kantautorea), ni (Alproja), Mikel “Piña” (Ukabilkada) eta Eneko Burzako (Nun/Mobydick), azken hau bideo baten bidez.
40 urteotako euskal musika getxoztarra aztertzen ibili ginen, lagun giroan, gustora. Bittorrekk bere garaiko kontuak ekarri zituen gogora; Ez dok hamairu eta Herrikoi mugimenduak, bere emanaldiak, garaiko aberastasun musikala, Pi de la Serra, Raimon… Mikelek aldiz, joan zen hamarkadako Getxoko musika giroa azaldu zuen. Euskal musikak leku gutxi izan duela nabarmendu zuen Mikelek. Era berean, musika ona, duina. Burzakok oso bideo interesgarria oparitu zigun; hausnarketarako hainbat gauzatxo. Egon giñenok badakigu!
Benito Lertxundi Mairuelegorretan; Ikimilikiliklik ikuskizuna Basauriko Social zineman; Charlot tabernan 70.eko hamarkadan lagunekin entzundako musika; Errobi, Itoiz jaietan, eta la Mondragón; hauek gogoratu nituen 80.eko hamarkadan abiatu aurretik, 40 urteotako euskal musika getxoztarraren zirrikitu horretan. Lemoizko zentral nuklearraren aurkako jardunaldietan Galean, hilerri inguruan, Niko Etxart, Leño, Te Beat, Zarama eta Bloque… ez dut besterik gogoratzen, taularatu ziren. “Martxa eta borroka” lemapeko kontzertuan La polla eta Kortatu izan ziren Fadurako frontoietan. “Muskaria” getxoztarrek sortutako aldizkaria, Bost Axola irrati librea. Emon behi bi. Zer geiau? Rip, MCD, Delirium eta Alproja 1988ko iñauterietan.
Tags: aldizkaria, alproja, beat, bittor, bloque, borroka, burzako, charlot, delirium, egurrola, Emon behi bi, Eneko, errobi, etxart, euskal, Getxo, ipiña, itoiz, kanta, kortatu, la polla, lemoiz, leño, martxa, mcd, mikel, mondragon, Musika, muskaria, niko, nuklearra, orquesta, pi de la serra, pidela serra, punk, rip, rock, serra, thebeat, uk, zarama, zentral
Non sailkatua: General,Kultura Etiketak: dublin, euskal, guinnes, herria, ibiltaria, ireland, Musika, taberna — 2011 Urria 31
Lau urte geroago, Dublinera abiatu da berriro ere Taberna Ibiltaria. Oraingoan, uholdea izan dugu Irlandako hiriburuan, bai taldearen tamainari dagokionez (86 lagun), bai Guinnes erreserbari kalte egin diogulako, eta batez ere, 2011ko urriaren 22tik 25era, tarte horretan, uholdeak izan direlako bertan. Guretzako kalterik? Kaleetan baino, pubetan kantetan ibili behar izan ginela.
Eta bereziki, azken gauan, The North Star hoteleko sotoan gordeta direnez garagardo kupelak, bukatzen zirenean ezinezkoa suertatu zen aldatzea. Beraz, tabernako txorrotak guztiak bukatu ziren eta garagardo botilak berdin berdin amaitu genituen.
Aurreko bidaian ez bezala (aurrekoa guztiz inprobisatua izan zen, kalean musika jotzen hasi orduko, hurrengo ordu-egunetan tabernetan jotzeko proposamenak hasi ziren) oraingoan, aurretik, gauzatxu batzuk antolatu zituzten, bai bertako Euskal Herriko Lagun Komiteak zein Askapenak. Euskal Herriarekiko elkartasun gunea bilakatu zen Teacher’s Club izeneko gunea lehenbiziko eguna, 22a hain justu; “The Basque Country–Images of Repression and Resistance” izeneko erakusketa ikusi eta gero garagardotxu bat goiko pisuan edan eta ondoren mokadua, musika…
Hurrengo egunerako utzi genuen kantu-poteoa; The Celt, Peadar Kearney’s, The Foggy Dew, The Halfpenny Bridge Bar, The Cobblestone. Pub hauetan ibili ginen musika eskaintzen, kantuak konpartitzen… Dublineko indignatuei ere hiru kanta eskaini genizkien, Banku Nazionaleko egoitzaren ondoan kokaturik dagoen Occupy Dame Street mugimenduaren gunean.
Igande gauaz Athletic-ek Valentziaren kontra jokatutako partida ikusi genuen, bertako musika talde batek reggae eta ska musika jotzen zuelarik.
Kronikatxoa bukatzeko, hemen duzue Korek idatzitakoaren zati batzuk. Merezi du benetan irakurtzea. Zure baimenarekin, Kore.
“Sábado, día de viaje. La verdad es que son unos putos pelmas de la leche en el puto aeropuerto. Vaya pelmada que nos dieron con la facturación de ciertos instrumentos y maletas. Pero, fue un coser y cantar. Llegar a Dublin y al hotel, para salir pitando (bueno, mejor dicho, PINT-ando) hacia el “teatro”. Jejeje, camino al teatro, la primera chupa de agua que nos pillamos. Tras una copiosa cena (está claro que Diarmuid me ve con buenos ojos, porque si creía que con un poco de txistorra y queso me iba a llenar…), llegó la primera gran actuación. No contentos con cantar en euskera y castellano, algunos se atrevieron a lanzarse con el inglés: Yes we are (también conocida como Bagare), The Little garden (también conocida como Baratze bat)… ¡¡¡Un despilfarro de conocimientos de inglés!!!
Domingo, a primera hora a buscar una iglesia para poder cumplir con la religión: Final del Campeonato del Mundo de Rugby.
(…) A mediodía, nos fuimos al poteo que teníamos cerrado (…) Tras llegar por los pelos a la Guinness, resulta que algún error en sus sistemas, hizo que únicamente nos cobraran 23 entradas, cuando entramos 63 personas (…) Y luego, para celebrar, partido del Athletic en directo, y sin tener que aguantar a los gilipollas de locutores de Canal+. Una pena el gol al final, pero muy buen ambiente para ver el partido, a ritmo de reagge.
El lunes, un poco de turismo en la capital del agua (…) Lo mejor, a la noche. Un unplugged en el hotel, donde terminamos bebiendo hasta cervezas caducadas, ya que los bajos del hotel estaban inundados y no podían cambiar los barriles. Mi última cerveza, al igual que en el anterior viaje, la tomamos en el bar Celt, bar que nos vio volver a tocar 4 años después”.
